Gerelateerd aan Job 13:12

De herinnering aan een rechtvaardige strekt tot zegen, de naam van goddelozen vergaat.

Wij weten dat wanneer onze aardse tent, het lichaam waarin wij wonen, wordt afgebroken, we van God een woning krijgen: een eeuwige, niet door mensenhanden gemaakte woning in de hemel.

De HEER zei tegen Mozes: 'Leg deze overwinning in een oorkonde vast, zodat niemand die ooit zal vergeten, en overtuig Jozua ervan dat ik zal zorgen dat niets op aarde nog aan het volk van Amalek herinnert.'

(102:13) Maar u, HEER, troont voor eeuwig, uw roem zal duren, geslacht na geslacht.

dat hun zonde en schuld de HEER steeds voor ogen staan en niemand op aarde hun naam nog gedenkt.

Hoeveel te meer dan bij de mens, wonend in zijn huis van leem, met fundamenten in het stof. Hij is een mot: men drukt hem dood.

Toen maakte God, de HEER, de mens. Hij vormde hem uit stof, uit aarde, en blies hem levensadem in de neus. Zo werd de mens een levend wezen.

(34:17) Toornig ziet de HEER wie kwaad doen aan, hij wist hun namen op aarde uit.

Hierop zei Abraham: ‘Nu ik eenmaal zo vrij ben geweest de Heer aan te spreken, hoewel ik niets dan stof ben:

Zijn nagedachtenis op aarde zal vergaan, niemand zal nog weten wie hij was.

Doden zullen niet herleven, schimmen niet opstaan. U bent tegen hen opgetreden, hebt hen vernietigd, elke herinnering aan hen hebt u uitgewist.