Gerelateerd aan Jesaja 9:14

Kop of staart, palmtak of riet, in Egypte brengt niemand nog iets tot stand.

Daarom zullen alle plagen haar op één dag treffen: dodelijke ziekte, rouw en hongersnood, en ze zal in vlammen opgaan. Want God, de Heer, die dat vonnis heeft geveld, is machtig.

Dit zegt de HEER: Zoals een herder uit de muil van een leeuw niet meer dan een paar botten weet te redden of een stukje oor, zo zal er ook niemand worden gered van de Israëlieten, die in Samaria maar op hun bedden hangen en achterover leunen op hun divans.

Van Samaria maak ik een ruïne, kale grond, alleen geschikt voor een wijngaard. Zijn stenen stort ik in het dal, zijn fundamenten leg ik bloot.

De snelste man vlucht dan tevergeefs, de sterke heeft niets aan zijn kracht, de krijgsheld redt zijn leven niet,

En de HEER vroeg mij: 'Wat zie je, Amos?' Ik antwoordde: 'Lood.' Toen zei de Heer: 'Een loden last zal ik mijn volk Israël opleggen, ik zal het niet langer sparen.

Ik zag de Heer bij het altaar staan, en hij zei: 'Sla op het kapiteel, laat de drempels dreunen! Sla de stenen stuk op de hoofden; wie er dan nog overblijven, zal ik zelf doden met het zwaard. Niemand die vlucht zal ontsnappen; niemand die ontsnapt zal ontkomen.

Op klaarlichte dag zul je struikelen, en 's nachts sleep je een profeet mee in je val. En je moeder zal ik laten omkomen.

Daarom zullen ze worden als een ochtendnevel, als dauw die 's morgens vroeg verdwijnt, als kaf dat wordt weggeblazen van de dorsvloer of als rook uit een trekgat.

Dat heeft Betel jullie aangedaan om jullie eigen diepe verdorvenheid. Bij het aanbreken van de morgen komt Israëls koning voorgoed ten val.

Ze is gevallen, vrouwe Israël, ze zal niet meer opstaan, verlaten ligt ze op haar land, en er is niemand die haar opricht.

In het negende regeringsjaar van Hosea nam de koning van Assyrië Samaria in. Hij voerde de Israëlieten als ballingen mee naar Assyrië. Sommigen wees hij een woonplaats aan in Chalach, anderen aan de rivier de Chabor in Gozan, en weer anderen in de steden van Medië.

Toen zei de HEER: 'Noem hem Lo-Ammi, want jullie zijn mijn volk niet meer en ik zal er voor jullie niet meer zijn.'

Gomer werd opnieuw zwanger en baarde een dochter. Toen zei de HEER tegen Hosea: 'Noem haar Lo-Ruchama, want ik zal me niet nog eens over het volk van Israël ontfermen-alsof ik hun steeds zou moeten vergeven.

en de HEER zei tegen Hosea: 'Noem hem Jizreël, want binnenkort zal ik het koningshuis van Jehu ter verantwoording roepen voor de moorden bij Jizreël en een einde maken aan het koningschap in Israël.

Ze blijven op een afstand, ontzet door de straf die zij krijgt, en zeggen: "Wee! Wee Babylon, grote, sterke stad! In één uur tijd is je vonnis voltrokken!"

Als een etterwond ben ik voor Efraïm, voor het volk van Juda als beenrot.

Maar in één uur tijd is heel je grote rijkdom vernietigd." Alle stuurlui, iedereen die op Babylon vaart, het scheepsvolk en alle anderen die op zee werken, bleven op een afstand

van krijgsheld en soldaat, rechter en profeet, waarzegger en oudste,

Efraïms luister vervliegt, verdwijnt als een vogel: er wordt geen kind meer geboren, er is geen zwangerschap meer, geen bevruchting.