Gerelateerd aan Jesaja 49:14-15

Jakob, waarom zeg je-Israël, waarom beweer je:‘Mijn weg blijft voor de HEER verborgen, mijn God heeft geen oog voor mijn recht’?

Waarom zou u ons voorgoed vergeten, ons voor altijd verlaten?

(77:7) bij nacht denk ik aan mijn spel op de snaren, mijn hart zoekt, mijn geest vraagt:

(31:23) In mijn angst had ik gezegd: 'Ik ben verbannen uit uw ogen, 'maar u hebt mijn smeekbede gehoord toen ik u om hulp riep.

Voor de koorleider. Een psalm van David.

Dan is nu mijn vraag: heeft God zijn volk soms verstoten? Beslist niet. Ik ben immers zelf een Israëliet, een nakomeling van Abraham, afkomstig uit de stam Benjamin.

(89:39) Toch hebt u hem verstoten en verworpen, uw toorn over uw gezalfde uitgestort,

zal ik jullie optillen en van me afwerpen, samen met de stad die ik jullie en je voorouders gegeven heb.

Voor de koorleider. Op de wijs van De hinde van de dageraad. Een psalm van David. (22:2) Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? U blijft ver weg en redt mij niet, ook al schreeuw ik het uit.

Zo liefdevol als een vader is voor zijn kinderen, zo liefdevol is de HEER voor wie hem vrezen.

Neem deze dingen ter harte, Jakob, neem ze ter harte, Israël, want jij bent mijn dienaar. Ik heb je gevormd, je bent mijn dienaar, Israël, ik zal je niet vergeten.

Toen Israël nog een kind was, had ik het lief; uit Egypte heb ik mijn zoon weggeroepen.

Als jullie dus, ook al zijn jullie slecht, je kinderen al goede gaven schenken, hoeveel te meer zal jullie Vader in de hemel dan het goede geven aan wie hem daarom vragen.

Is Efraïm niet mijn geliefde zoon, is hij niet mijn oogappel? Telkens als ik over hem spreek rijst zijn beeld in mij op, dan raak ik diep bewogen. Ik móet mij over hem ontfermen- spreekt de HEER.

Zachtaardige vrouwen koken hun eigen kinderen, die hun tot voedsel dienen, in deze tijd van rampspoed voor mijn volk.

Toen Atalja, de moeder van Achazja, hoorde dat haar zoon dood was, besloot ze alle kinderen van de koninklijke familie ter dood te brengen.

Op de dag die ik voorbereid-zegt de HEER van de hemelse machten-zullen zij mijn eigendom zijn. Ik zal hen sparen zoals je een kind spaart dat je gehoorzaam is.

Zelfs een jakhals biedt haar jongen haar tepels om ze te zogen, maar mijn volk is wreed geworden, als een struisvogel in de woestijn.

En ook de gevoeligste, zachtaardigste vrouw, een vrouw zo verfijnd dat ze nooit een voet op de grond heeft hoeven zetten, zal de man die ze bemint en haar eigen zoon en dochter

Maar wat is er aan de hand?' De vrouw vertelde: 'Een vrouw die ik ken zei tegen me: "Kom hier met je kind. Vandaag zullen we jouw kind opeten, en morgen het mijne."