Gerelateerd aan Jesaja 15:7

Moabs rijkdom zal vergaan. Daarom klaagt mijn hart als een schalmei om Moab, als een klagende schalmei treurt het over Kir-Cheres.

Aan de rivieren van Babel, daar zaten wij treurend en dachten aan Sion.

Zoals iemand een vogelnest vindt, zo vond ik de rijkdom van die volken, en zoals iemand verlaten eieren verzamelt, zo nam ik heel de aarde in mijn handen. Er was niemand meer die zijn vleugels bewoog of die zijn snavel opende om te tjilpen.’

Hun krijgsgeschreeuw klinkt als het gebrul van een leeuwin, ze grommen als een jonge leeuw die zijn prooi grijpt en meesleurt, en niemand die redding kan bieden.

Je koning zend ik naar een goddeloos volk, ik stuur hem af op het volk dat mij tergde, om te plunderen en te roven en buit te behalen, en hen te vertrappen als vuil op straat.

(2:13) De leeuw roofde voor zijn welpen, beet kelen door voor zijn leeuwinnen, vulde zijn holen met prooi, zijn legers met buit.

Profetie over de dieren van het Zuiden. Door een land van ellende en ontbering- het domein van leeuwin en leeuw, van slang en vliegensvlugge cobra-vervoeren zij hun schatten op ezelsruggen, hun rijkdommen op kamelenbulten, naar een volk dat niets te bieden heeft.