Gerelateerd aan Jesaja 13:20

De steden eromheen worden een woestenij, een uitgedroogde vlakte, een dorre woestijn. Niemand zal er wonen, geen mens trekt erdoorheen.

Ik maak van Babel een groot moeras, een verblijf van stekelvarkens. Ik veeg het weg met een bezem van vernietiging- spreekt de HEER van de hemelse machten.

Het blijft er branden, dag en nacht, voor eeuwig stijgt de rook er op. Het land ligt verloren, tot in het verste nageslacht, nooit zal iemand het nog betreden.

Verder moet u het volgende zeggen: “HEER, u bent het die heeft aangekondigd dat hij deze stad gaat verwoesten. Niets of niemand zal er nog wonen, mens noch dier, ze wordt voor altijd een verlaten oord.”

Een aantal Filistijnen droeg een last zilver aan hem af en de Arabieren brachten hem vee: zevenenzeventighonderd rammen en zevenenzeventighonderd bokken.

Toen tilde een sterke engel een steen zo groot als een molensteen op en smeet die in zee met de woorden: 'Zo zal ook Babylon, die grote stad, worden weggeslingerd; ze zal voorgoed verdwijnen.

Trek op tegen Merataïm, ruk op tegen de inwoners van Pekod. Volg ze, vel ze en vernietig ze-spreekt de HEER -,doe alles wat ik jullie heb bevolen.

Babel, berg die alles vernietigt, die heel de aarde verwoest, ik grijp je vast en gooi je in de diepte- spreekt de HEER -,ik maak van jou een berg van as.

Luister daarom naar het besluit van de HEER dat hij over Babel heeft genomen. Hoor wat hij met Chaldea van plan is. Hij zweert dat zelfs de zwakste schapen worden weggesleurd, op hun weidegronden klinken kreten van verbijstering.

Babel wordt een berg van puin, een oord voor jakhalzen. Het is huiveringwekkend, ademstokkend, alle inwoners zijn verdwenen.

Want een volk rukt op uit het noorden, het maakt Babel tot een woestenij. Niets of niemand zal er meer wonen, ieder mens, elk dier, is op de vlucht geslagen.

Door de toorn van de HEER wordt Babel ontvolkt, heel de stad wordt een woestenij. Ieder die daar komt zal huiveren, de adem stokt hem in de keel om het onheil dat haar heeft getroffen.

De aarde beeft en schreeuwt als in barensnood. De HEER voert zijn plannen tegen Babel uit: hij maakt het land tot een onbewoonde woestenij.

Er zullen daarom woestijndieren en hyena’s wonen, er zullen struisvogels in ruïnes huizen. Nooit meer zullen er mensen wonen, het blijft ontvolkt tot in het verste nageslacht.