Gerelateerd aan Jeremia 49:3

Jullie waanden je veilig met je vestingen en voorraden, daarom wordt het land veroverd. Kemos gaat in ballingschap, zijn priesters en de leiders volgen hem.

Ieder zal een rouwkleed dragen, elk hoofd zal worden kaalgeschoren, elke baard zal worden afgeknipt, elke hand zal zijn gekerfd.

Dibon trekt op naar de tempel en heft op de offerhoogten een weeklacht aan,Moab jammert over de Nebo en over Medeba. Ieder hoofd is kaalgeschoren, elke baard is afgeknipt.

Hul je daarom in het zwart, weeklaag, barst uit in jammerklachten. Onstuitbaar is de brandende toorn van de HEER.

De HEER van de hemelse machten, de God van Israël, zegt: Ik zal Amon, de god van Thebe, straffen, en heel Egypte, met zijn farao, zijn goden en zijn leiders. Ik straf de farao en allen die op hem vertrouwen,

Salomo zocht zijn heil bij Astarte, de godin van de Sidoniërs, en Milkom, de gruwelijke god van de Ammonieten.

Ik breng deze scheuring teweeg omdat ze mij verlaten hebben en Astarte zijn gaan vereren, de godin van de Sidoniërs, en Kemos, de god van Moab, en Milkom, de god van de Ammonieten. Ze zijn mij ongehoorzaam geworden en hebben gedaan wat slecht is in mijn ogen, want ze hebben mijn voorschriften en rechtsregels niet nageleefd zoals Salomo's vader David dat deed.

De offerplaatsen buiten de stad, ten zuiden van de Berg van het verderf, die koning Salomo van Israël had laten oprichten voor Astarte, de gruwelijke godin van de Sidoniërs, Kemos, de gruwelijke god van Moab, en Milkom, de weerzinwekkende god van Ammon, werden door de koning ontwijd:

Onmachtig door gebrek en honger stropen ze de woestijn af, in een donker vol onheil en troosteloosheid.

Profetie over Tyrus. Weeklaag, schepen uit Tarsis, want alle huizen zijn verwoest. Bij terugkeer uit het land der Kittiërs kwam het jullie ter ore.

‘Hul je in het zwart, mijn volk, wentel je in het stof. Rouw als om een enig kind, klaag met bitter rouwbeklag. De verwoester overvalt je, onverhoeds.

Beef, jullie zorgelozen, sidder, jullie die vol vertrouwen zijn. Kleed je uit tot op het naakte lijf en trek een rouwkleed aan.

“Moab is met schande overladen, het is radeloos. Barst uit in gejammer, schreeuw het uit! Vertel het in het Arnondal: Moab is verwoest.”

Weeklaag, poorten, steden, schreeuw het uit, beef van angst, Filistijnen. Want uit het noorden nadert rook, een leger in gesloten gelederen.

Steek over naar Tarsis, weeklaag, bewoners van de kuststreek.

Daarom is Moab nu vol zelfbeklag, zijn gejammer klinkt in het hele land. Het treurt in grote verslagenheid om de rozijnenkoeken van Kir-Chareset.

En nu iets voor u, rijken! Weeklaag en jammer om de rampspoed die over u komt.

Weeklaag! Want de dag van de HEER is nabij, de dag van ondergang die komt van de Ontzagwekkende!

Het is met Moabs roem gedaan. In Chesbon wordt over zijn ondergang beslist, ze besluiten Moab uit te roeien tot de laatste man. Ook jij, Madmen, zult worden vernietigd, je gaat door krijgsgeweld ten onder.

Jozua liet Ai in vlammen opgaan en maakte die stad voor eeuwig tot een ruïne. Deze is daar tot op de dag van vandaag.