Gerelateerd aan Jeremia 17:5-6

Beter te schuilen bij de HEER dan te vertrouwen op mensen.

Vertrouw niet op mensen met macht, op een sterveling bij wie geen redding is.

Schenk de mens niet langer aandacht. Wat is hij zonder adem in zijn neus? Wat heeft hij te betekenen?

Wee hun die naar Egypte gaan om hulp, die hun heil zoeken bij paarden, vertrouwen op een groot aantal wagens en een overmacht aan ruiters. Voor de HEER hebben zij geen oog, de Heilige van Israël zoeken zij niet.

Wee jullie, koppige kinderen-spreekt de HEER -,die plannen uitvoeren tegen mijn wil, verdragen sluiten tegen mijn zin en zo zonde op zonde stapelen;

hij verlaat zich op menselijke kracht, maar wij worden bijgestaan door de HEER, onze God, die voor ons strijdt.' Door deze woorden van Jechizkia, koning van Juda, voelde het leger zich gesterkt.

U vertrouwt op Egypte, die geknakte rietstengel die je hand doorboort wanneer je probeert erop te leunen! Want meer heeft de farao, de koning van Egypte, niet te betekenen voor degenen die hun vertrouwen in hem stellen.

(62:10) Niets dan lucht zijn de kinderen van Adam, niets dan een leugen de mensenkinderen, in de weegschaal gaan zij omhoog, samen zijn zij lichter dan lucht.

(18:22) ik volgde de wegen die de HEER had gewezen en werd mijn God niet ontrouw,

Degenen die ontkomen, zullen aan mij denken wanneer ze wonen bij de volken waar ze in gevangenschap naartoe worden gevoerd. Ze zullen zich herinneren hoe diep ze mij krenkten toen hun overspelig hart mij verliet en hun ogen naar hun afgoden lonkten. Dan zullen ze van zichzelf walgen omdat ze zich zo gruwelijk hebben misdragen,

Zo begon de HEER te spreken tegen Hosea. De HEER zei tegen hem: 'Trouw een overspelige vrouw en verwek kinderen bij haar, want het land maakt zich schuldig aan overspel door zich van de HEER af te keren.'

Alle inwoners van Egypte zullen weten dat ik de HEER ben. Want voor het volk van Israël was jij, Egypte, als een rieten stok.

Zo laat de waarheid verstek gaan, en wie het kwaad wil mijden, wordt uitgebuit. Maar de HEER zag het, en het was slecht in zijn ogen dat er geen recht meer was.

(29:22) heel de bodem door zwavel en zout vergiftigd, zodat zaaien geen zin meer heeft en er helemaal niets meer wil groeien, net zoals toen de HEER in zijn grote woede Sodom en Gomorra, Adma en Seboïm weggevaagd had-,

Nooit zal hij genieten van de overvloed, van rivieren die van room en honing stromen.

Vlucht, inwoners van Moab! Red het vege lijf! Overleef, zoals een struik in de woestijn!

Ik laat hem wonen in de wildernis, de zoutvlakte is zijn domein.

Jullie worden als een terebint waarvan het blad verwelkt, als een tuin zonder water.

Daarom, zo waar ik leef-spreekt de HEER van de hemelse machten, de God van Israël-zal Moab worden als Sodom en Ammon als Gomorra: een distelveld, een zoutput, voor altijd een woestenij. Wat er nog over is van mijn volk zal ze plunderen, wat er van mijn natie nog rest zal ze in bezit nemen.

Alleen de moerassen en de poelen worden niet zoet, die blijven vol staan met zout water.