Gerelateerd aan Jakobus 4:14

'De mens is als gras en zijn schoonheid als een bloem in het veld: het gras verdort en de bloem valt af,

(39:6) U maakte mijn dagen een handbreed lang, mijn levensduur is niets in uw ogen, niet meer dan lucht is het bestaan van een mens, sela

(102:4) Mijn dagen vervliegen als rook, mijn gebeente gloeit als vuur.

Mijn dagen gaan sneller dan een weversspoel, ze haasten zich naar een einde zonder hoop.

De wereld met haar begeerte gaat voorbij, maar wie Gods wil doet blijft tot in eeuwigheid.

Een mens, geboren uit een vrouw-kort zijn zijn dagen, doordrenkt van onrust.

en de rijke op zijn nederige staat, want hij zal vergaan als een bloem in het veld.

Mijn dagen gaan sneller dan een ijlbode; ze vliegen voorbij zonder enige vreugde.

Het einde van alles is nabij. Kom daarom tot bezinning en wees helder van geest, zodat u kunt bidden.

U vaagt ons weg als slaap in de morgen, als opschietend gras

(89:48) Gedenk mij en mijn vluchtig bestaan, de nietige mens, door u geschapen.

Mijn woonplaats werd ontruimd en lag open, zoals de tent van een herder; ik rolde mijn leven op zoals een wever het tentdoek, hij heeft mijn draad afgesneden. Dag en nacht staat u mij naar het leven,