Gerelateerd aan Jakobus 1:10-11

'De mens is als gras en zijn schoonheid als een bloem in het veld: het gras verdort en de bloem valt af,

De wereld met haar begeerte gaat voorbij, maar wie Gods wil doet blijft tot in eeuwigheid.

Als een bloem ontluikt hij en verwelkt, hij vlucht als een schaduw en houdt geen stand.

Draag de rijken van deze wereld op niet hoogmoedig te zijn en hun hoop niet in zoiets onzekers te stellen als rijkdom, maar op God, die ons rijkelijk van alles voorziet om ervan te genieten.

ieder die in deze wereld leeft alsof ze voor hem niet meer van belang is. Want de wereld die wij kennen gaat ten onder.

Hoor, een stem zegt: ‘Roep!’ En een stem antwoordt: ‘Wat zou ik roepen? De mens is als gras, hij bloeit als een veldbloem.

‘Gelukkig wie nederig van hart zijn, want voor hen is het koninkrijk van de hemel.

De mens-zijn dagen zijn als het gras, hij is als een bloem die bloeit op het veld

U weet niet eens hoe uw leven er morgen uitziet. U bent immers maar damp, die heel even verschijnt en dan al verdwijnt.

Als God het groen dat vandaag nog op het veld staat en morgen in de oven gegooid wordt al met zo veel zorg kleedt, met hoeveel meer zorg zal hij jullie dan niet kleden, kleingelovigen?

U vaagt ons weg als slaap in de morgen, als opschietend gras

zij verdorren snel als gras, zij verwelken als het jonge groen.

(102:12) Mijn dagen gaan heen als een schaduw, ik moet verdorren als gras.

Dit alles heb ik met eigen handen gemaakt, zo is dit alles ontstaan-spreekt de HEER. Toch sla ik acht op wie verdrukt wordt, op mensen met een gebroken geest, op ieder die huivert voor mijn woorden.

Sterker nog, alles beschouw ik als verlies. Het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, overtreft immers alles. Omwille van hem heb ik alles prijsgegeven; ik heb alles als afval weggegooid. Ik wilde Christus winnen

Ik heb een zondaar gezien, een uitbuiter, hij groeide uit als een woekerende laurier;

Dit zegt hij die hoog is en verheven, die troont in eeuwigheid-heilig is zijn naam: In hoogheid en heiligheid zal ik tronen met hen die verslagen en onaanzienlijk zijn, opdat de onaanzienlijke geest herleeft, opdat het verslagen hart tot leven komt.

Het gras verdort en de bloem verwelkt wanneer de adem van de HEER erover blaast. Ja, als gras is dit volk.’

(4-5) Er wacht u, die door Gods kracht wordt beschermd omdat u gelooft, in de hemel een onvergankelijke, ongerepte erfenis die nooit verwelkt. U ziet de redding tegemoet, die aan het einde van de tijd zeker geopenbaard zal worden.

(49:7) die vertrouwen op hun vermogen en pronken met hun rijkdom?