Gerelateerd aan Hooglied 7:12

Ik ging naar mijn notengaard beneden, om te kijken naar de bloesems bij de beek, naar de ranken aan de wijnstok, de granaatappels in bloei.

Genade en onvergankelijkheid zij met allen die onze Heer Jezus Christus liefhebben.

Dan zal ik naderen tot het altaar van God, tot God, mijn hoogste vreugde. Dan zal ik u loven bij de lier, God, mijn God.

Onderzoek bij uzelf of u vast op God vertrouwt, stel uzelf op de proef. U weet toch van uzelf dat Jezus Christus in u is? Als dat niet zo is, dan hebt u de proef niet doorstaan.

Niet lang daarna zei Paulus tegen Barnabas: ‘Laten we teruggaan naar alle steden waar we het woord van de Heer hebben verkondigd, om te zien hoe het daar met de leerlingen gaat.’

En meer nog, dat wij God prijzen danken we aan onze Heer Jezus Christus, door wie we nu al met God zijn verzoend.

Wie mij liefheeft, heb ik ook lief, wie mij zoekt, zal mij vinden.

(7:7) Wat ben je mooi, wat ben je bekoorlijk, liefde en verrukking, dat ben jij.

Daar zal ik je ontmoeten, en vanaf die plaats, boven de verzoeningsplaat, tussen de twee cherubs op de ark met de verbondstekst, zal ik met je spreken en je alles zeggen wat ik van de Israëlieten verlang.

Na de bloeitijd, maar voor de oogst, wanneer de bloesem tot rijpende druif wordt, worden de ranken met snoeimessen afgesneden, worden de loten gekapt en verwijderd.

Laten we dus zonder schroom naderen tot de troon van de Genadige, waar we telkens als we hulp nodig hebben barmhartigheid en genade vinden.

Ik heb Timoteüs dus gestuurd omdat ik het niet langer kon uithouden. Ik wilde weten of uw geloof standhield, want ik was bang dat de verleider u had verleid en onze inspanningen voor niets waren geweest.

Zo zegt hij ook: ‘Ik zal steeds op hem vertrouwen, ‘en verder: ‘Hier sta ik met de kinderen die God mij gegeven heeft.’

Vang voor ons de vossen, vang die kleine vossen. Ze vernielen de wijngaard, onze wijngaard vol bloeiende ranken.

Wie buiten u heb ik in de hemel? Naast u wens ik geen ander op aarde.

(63:4) Uw liefde is meer dan het leven, mijn lippen zingen uw lof.

en zo allen te bevrijden die slaaf waren van hun levenslange angst voor de dood.

Ontwaak, noordenwind! Kom, zuidenwind! Waai door mijn hof, laat zijn balsems geuren. Mijn lief moet in zijn hof komen, laat hij daar zijn zoete vruchten proeven.

Daar zetelt het gerecht, daar troont het huis van David.

De vijgenboom is al vol vruchten, de wijnstok rankt en geurt. Sta op, vriendin, Mooi meisje, kom!