Gerelateerd aan Genesis 45:26

Al zijn zonen en dochters deden hun best om hem te troosten, maar hij wilde niet getroost worden en zei: ‘Ik zal rouw dragen totdat ik naar mijn zoon in het dodenrijk afdaal.’ Zo treurde Jakob om zijn zoon.

De ene ging bij mij weg en is vast en zeker verscheurd; ik heb hem tot nu toe niet teruggezien.

Als ik hem zou roepen en hij antwoordde, zou ik niet geloven dat hij naar me luisterde.

Maar Jakob weigerde. ‘Mijn zoon gaat niet met jullie mee, ‘zei hij, ‘want zijn broer is dood, en hij is nog maar alleen over. Als hem onderweg iets zou overkomen, dan zou ik, die al zo oud ben, door jullie schuld van verdriet in het dodenrijk komen.’

maar die vonden het maar kletspraat en geloofden hen niet.

(2:8) Nu mijn levensadem mij verlaat roep ik u aan, HEER, en mijn gebed komt tot u in uw heilige tempel.

Een pelgrimslied. Toen de HEER het lot van Sion keerde, was het of wij droomden,

Omdat ze het van vreugde nog niet konden geloven en stomverbaasd waren, vroeg hij hun: ‘Hebben jullie hier iets te eten?’

‘Jullie maken mij kinderloos, ‘verweet hij hun. ‘Jozef is er niet meer, Simeon is er niet meer, en nu willen jullie ook Benjamin nog bij me weghalen. Niets blijft me bespaard.’

die tegen hen zeiden: ‘De Heer is werkelijk uit de dood opgewekt en hij is aan Simon verschenen!’

Hij stelde hem aan als heer van zijn huis, als beheerder van heel zijn bezit,

Niet jullie hebben mij dus hierheen gestuurd maar God; door hem ben ik de belangrijkste raadsman van de farao geworden, de bestuurder van zijn hele hof en heerser over heel Egypte.

Ik lachte hun toe-zij waren verrast, en deden alles om mij niet te misnoegen.