Gerelateerd aan Genesis 37:24

Ze brachten Jeremia naar de waterkelder van prins Malkia, in het kwartier van de paleiswacht, en lieten hem aan touwen zakken. In de put stond geen water meer; er was alleen modder, waarin Jeremia wegzakte.

Een pelgrimslied. Uit de diepte roep ik tot u, HEER,

(88:7) U hebt mij onder in de kuil gelegd, in het duister van de diepte,

(88:9) Bekenden hebt u van mij vervreemd, afgrijzen roep ik bij hen op, ik ben ingesloten en zie geen uitweg meer.

Zonder reden hebben ze een net gespannen, zonder reden een kuil voor mij gegraven.

(40:3) Hij trok mij uit de kuil van het graf, uit de modder, uit het slijk. Hij zette mij neer op een rots, een vaste grond voor mijn voeten.

Mijn vijanden jaagden fel op mij, als op een vogel, al hadden ze geen reden.

De gezalfde van de HEER, de adem van ons leven, is in hun kuil gevangen, hij in wiens schaduw wij hoopten te leven, te midden van de volken.

Want, Sion, omwille van mijn verbond met jou, met offerbloed bekrachtigd, zal ik de gevangenen vrijlaten uit de put zonder water.