Gerelateerd aan Genesis 21:14

‘s Morgens vroeg ging Abraham naar de plaats waar hij bij de HEER had gestaan.

Daarna ging Abraham terug naar zijn knechten. Samen gingen ze weer op weg naar Berseba, en daar bleef Abraham wonen.

Nu blijft een slaaf niet voor eeuwig in huis, maar de Zoon blijft wel voor eeuwig.

En nadat hij en zijn metgezellen gegeten en gedronken hadden overnachtten ze daar.Zodra ze de volgende morgen waren opgestaan, zei hij dat hij nu graag terug wilde gaan naar zijn meester.

Omdat zij daar een eed zwoeren heet die plaats Berseba.

Elia werd bang en vluchtte om zijn leven te redden. Bij Berseba in Juda aangekomen liet hij zijn knecht achter

De volgende morgen stond Abraham vroeg op. Hij zadelde zijn ezel, nam twee van zijn knechten en zijn zoon Isaak met zich mee, hakte hout voor het offer en ging op weg naar de plaats waarover God had gesproken.

Doe wat je hand te doen vindt. Doe het met volle inzet, want er zijn geen daden en gedachten, geen kennis en geen wijsheid in het dodenrijk. Daar ben je altijd naar op weg.

Met zijn vrouwen, zijn zonen en dochters en al zijn slaven en slavinnen, met zijn hele veestapel en alle bezittingen die hij in Kanaän verworven had, trok Esau naar een ander land, weg van zijn broer Jakob.

Abraham plantte in Berseba een tamarisk en riep er de naam van de HEER, de eeuwige God, aan.

Soms doolden zij door de woestijn, maar een weg in de wildernis, een stad, een woonplaats vonden ze niet.

Hij noemde die put Seba, en daarom heet de stad daar tot op de dag van vandaag Berseba.

Een engel van de HEER trof haar in de woestijn aan bij een waterbron, de bron die aan de weg naar Sur ligt.

Toen Jozef daar in het veld ronddwaalde, kwam hij iemand tegen die hem vroeg wie hij zocht.

De wijngaarden van Chesbon verkommeren, de wijnstokken van Sibma kwijnen weg; vreemde heersers hebben hun edele druiven vertrapt. Ooit reikten hun ranken tot Jazer, ze verdwaalden zelfs in de woestijn; woekerend reikten de ranken tot voorbij de Dode Zee.

De volgende morgen vroeg zwoeren ze elkaar een eed. Daarna deed Isaak hun uitgeleide, en ze gingen in vrede uiteen.

ik haast mij, en aarzel niet mij te houden aan uw geboden.

Wie zijn buurman 's ochtends luid begroet, wekt de indruk dat hij hem vervloeken wil.

Israël ging op weg; al zijn bezittingen nam hij mee. In Berseba gekomen, bracht hij offers aan de God van zijn vader Isaak.

De zoon van de slavin dankte zijn geboorte aan de loop van de natuur, maar die van de vrijgeboren vrouw aan de belofte.