Gerelateerd aan Exodus 32:12

Maar Mozes zei tegen de HEER: 'Als de Egyptenaren, bij wie u dit volk met krachtige arm hebt weggeleid, dat te weten komen,

Laat de mensen in het land waaruit u dit volk hebt weggeleid, niet kunnen zeggen: “De HEER was zeker niet in staat om ze naar het land te brengen dat hij hun beloofd had. Hij moet hen wel gehaat hebben, dat hij ze hier heeft weggehaald om ze in de woestijn te laten omkomen!”

Toen zag de HEER ervan af zijn volk te treffen met het onheil waarmee hij gedreigd had.

Als de Kanaänieten en alle andere inwoners van dit land het horen, zullen ze ons van alle kanten aanvallen en onze naam van de aardbodem wegvagen. En hoe wilt u dan uw grote naam instandhouden?'

Ik zag daarvan af, omdat ik mijn naam niet wilde ontwijden bij de volken die hadden gezien hoe ik hen had weggeleid.

Keer u tot ons, HEER -hoe lang nog? Ontferm u over uw dienaren.

Laten onze leiders daarom namens de hele gemeenschap optreden, en laat iedereen die in een van onze steden met een uitheemse vrouw is getrouwd op een vastgestelde tijd hierheen komen, samen met de oudsten en de rechters van die stad, zodat we de brandende toorn van onze God hierover van ons kunnen afwenden.'

Ik zou hen wel willen wegvagen, elke herinnering aan hen willen uitwissen,

Maar om mijn naam niet te ontwijden in de ogen van de volken waartussen ze leefden, leidde ik hen weg uit Egypte en maakte mij zo aan die volken bekend.

Toen kreeg de HEER medelijden: 'Het zal niet gebeuren, 'zei de HEER.

Misschien dat God van gedachten verandert en op zijn besluit terugkomt; wie weet zal hij zijn woede laten varen, zodat wij niet te gronde gaan.'

Want dit zegt de HEER van de hemelse machten: Toen jullie voorouders mijn woede opwekten, nam ik me voor dit volk kwaad te doen-zegt de HEER van de hemelse machten-, en dat heb ik ook gedaan, zonder erop terug te komen.

(85:4) U bedwong uw woede en wendde u af van uw brandende toorn.

Hij kreeg er spijt van dat hij mensen had gemaakt en voelde zich diep gekwetst.

Want de HEER zal zijn volk recht doen, hij ontfermt zich weer over zijn dienaren. Als hij ziet dat alle krachten hun begeven en weldra iedereen bezwijkt,

Toen kreeg de HEER medelijden: 'Ook dit zal niet gebeuren, 'zei God, de HEER.

help ons, God, bevrijd ons, tot eer van uw roemrijke naam, red ons en bedek onze zonden, omwille van uw naam.

Bedenk dit, HEER, nu de vijand u bespot en dwazen uw naam beschimpen.

Hij dacht weer aan zijn verbond met hen, zo trouw was hij dat hij deernis voelde

Uit erbarmen bedekte hij hun zonde, hij wilde geen dood en verderf, dikwijls bedwong hij zijn toorn en joeg hij het vuur van zijn woede niet aan.