Gerelateerd aan Exodus 22:23

het komt door hen dat de armen om hulp roepen, door hen hoort God de vertrapten schreeuwen.

Zal God dan niet zeker recht verschaffen aan zijn uitverkorenen die dag en nacht tot hem roepen? Of laat hij hen wachten?

(18:7) In mijn nood riep ik tot de HEER, ik schreeuwde naar mijn God om hulp. In zijn paleis hoorde hij mijn stem, mijn roepen bereikte zijn oren.

Wees niet zo berekenend om bij uzelf te denken: Het zevende jaar, het jaar van de kwijtschelding, komt eraan-waardoor u zich afsluit voor de ellende van uw volksgenoot en hem met lege handen laat gaan. Als hij dan de HEER zijn nood klaagt om wat u hem hebt aangedaan, zal het u als zonde worden aangerekend.

De mensen, vertrapt als ze worden, klagen hun nood; ze schreeuwen om hulp tegen het geweld van de machtigen.

Hoor de klacht van het loon dat u de arbeiders die uw velden maaiden hebt onthouden. Het geroep van de maaiers is tot de Heer van de hemelse machten doorgedrongen.

U, HEER, verhoort de wens van de nederigen, u bemoedigt hen en luistert met aandacht,

Hij vervult het verlangen van wie hem eren, hij hoort hun klacht en komt te hulp.

Als mijn akkers ooit geroepen hebben om vergelding, als uit hun voren een jammerklacht is opgestegen,

Beroof een arme niet, hij is al arm genoeg. Vertrap een verschoppeling niet als hij terechtstaat in de poort.

Verleg geen oude grenzen, schend de akkers van wezen niet.

(140:13) Dit weet ik: de HEER doet recht aan zwakken en armen.

recht doet aan de verdrukten, brood geeft aan de hongerigen. De HEER bevrijdt de gevangenen,

U moet hem nog dezelfde dag, voor zonsondergang, uitbetalen; want hij is arm en het gaat hem juist om dat loon. Anders zal hij de HEER zijn nood klagen, en dan zal u wat u hem hebt aangedaan als zonde worden aangerekend.