Gerelateerd aan Exodus 2:21

Laat uw leven niet beheersen door geldzucht, neem genoegen met wat u hebt. Hij heeft immers zelf gezegd: ‘Nooit zal ik u afvallen, nooit zal ik u verlaten,’

(2-5) Daarom ging Jetro naar Mozes op weg. Hij nam Mozes' vrouw Sippora met zich mee-zij was door Mozes teruggestuurd-en ook haar twee zonen. De een heette Gersom, 'want,' had Mozes gezegd, 'ik ben een vreemdeling geworden, ik woon in een land dat ik niet ken.' De ander heette Eli ëzer, 'want,' had Mozes gezegd, 'de God van mijn vader is mij te hulp gekomen, hij heeft mij aan het zwaard van de farao laten ontkomen.' Toen Jetro samen met Mozes' vrouw en zonen aangekomen was in de woestijn waar Mozes zijn kamp had opgeslagen, bij de berg van God,

Mozes zette zijn vrouw en kinderen op een ezel en ging op weg, terug naar Egypte. De staf van God hield hij in zijn hand.

Al die twintig jaar dat ik bij u was, hebben uw ooien en uw geiten geen enkele misdracht gehad, nooit heb ik ook maar één ram van uw kudde gegeten.

Mirjam en Aäron maakten aanmerkingen op Mozes vanwege zijn huwelijk met een Nubische vrouw: 'Hij is met een Nubische getrouwd!'

Ik zeg dit niet omdat ik gebrek lijd; ik heb geleerd om in alle omstandigheden voor mezelf te zorgen.

Toen het groot genoeg was, bracht ze het naar de dochter van de farao. Deze nam het kind aan als haar eigen zoon. Ze noemde hem Mozes, 'want, 'zei ze, 'ik heb hem uit het water gehaald.'

Liever werd hij even slecht behandeld als het volk van God dan dat hij vluchtig voordeel had bij de zonde;

Maar voor wie tevreden is met wat hij heeft, is het geloof grote winst.

en de rijke op zijn nederige staat, want hij zal vergaan als een bloem in het veld.