Gerelateerd aan Exodus 11:6

De farao, zijn hovelingen en alle andere Egyptenaren schrokken die nacht wakker, en in heel Egypte klonk een luid gejammer, want er was geen huis waarin geen dode was.

en ook in alle wijngaarden zal er worden gerouwd wanneer ik zelf in jullie midden rondga-zegt de HEER.

Chesbon en Elale schreeuwen het uit, tot aan Jahas klinkt hun klagen. De soldaten van Moab sidderen en beven, ze zijn verlamd van angst.

en riepen toen ze de rook boven haar zagen opstijgen: "Welke stad is er aan die grote stad gelijk?"

Op die dag-spreekt de HEER -klinkt er geschreeuw uit de Vispoort, gehuil uit de nieuwe stad, en heerst er verslagenheid in de heuvels.

Al schreeuw ik en roep ik om hulp, hij wil mijn gebed niet horen.

Dan zullen jullie jammeren en knarsetanden wanneer je Abraham, Isaak en Jakob en al de profeten in het koninkrijk van God ziet, maar zelf buitengesloten wordt.

Hun weeklacht waart heel Moab rond: ‘Wee!’ klinkt het overal, van Eglaïm tot Beër-Elim.

Wie zijn oren sluit voor het gejammer van de arme zal ooit zelf om hulp schreeuwen, en geen antwoord krijgen.

Dit zegt de HEER: In Rama hoort men klagen, bitter treuren. Rachel beweent haar zonen, zij wil niet worden getroost. Haar kinderen zijn er niet meer.

De HEER zei: 'Ik heb gezien hoe ellendig mijn volk er in Egypte aan toe is, ik heb hun jammerklachten over hun onderdrukkers gehoord, ik weet hoe ze lijden.

Ze riepen de bergen en de rotsen toe: 'Val op ons neer! Verberg ons voor het oog van hem die op de troon zit en voor de toorn van het lam!