Gerelateerd aan Deuteronomium 7:17

Neem het land in bezit en ga er wonen, ik geef jullie dit land in eigendom.

En ze vertelden de Israëlieten allerlei ongunstigs over het land dat ze verkend hadden. 'Het land dat wij op onze verkenningstocht doorkruist hebben, 'zeiden ze, 'verslindt zijn inwoners, en alle mensen die we er gezien hebben waren uitzonderlijk lang.

De nakomelingen van Jozef zeiden echter: 'Ook dan is het bergland niet groot genoeg voor ons. En in de laagvlakte wonen de Kanaänieten. Die hebben allemaal ijzeren strijdwagens, zowel die uit Bet-San en de dorpen eromheen als die in de vallei van Jizreël.'

Wees niet zo berekenend om bij uzelf te denken: Het zevende jaar, het jaar van de kwijtschelding, komt eraan-waardoor u zich afsluit voor de ellende van uw volksgenoot en hem met lege handen laat gaan. Als hij dan de HEER zijn nood klaagt om wat u hem hebt aangedaan, zal het u als zonde worden aangerekend.

Je zegt bij jezelf: Wie zou mij die kinderen schenken? Ik heb toch geen kinderen? Ik ben onvruchtbaar, verbannen en verstoten. En wie zou hen grootbrengen? Ik ben alleen over-waar komen zij dan vandaan?

Je zei bij jezelf: Ik stijg op naar de hemel, boven Gods sterren plaats ik mijn troon. Ik zetel op de toppen van de Safon, de berg waar de goden bijeenkomen.

Luister hiernaar, verwende vrouw, jij die zo onbekommerd leeft, die denkt: Ik, en ik alleen! Ik zal niet als weduwe achterblijven, het verlies van kinderen blijft mij bespaard.

En dan zou u bij uzelf denken: Al die voorspoed hebben we op eigen kracht verworven!?

Jezus merkte wat hen bezighield en hij nam een kind bij zich, dat hij naast zich neerzette.

Misschien vraagt u zich af: Is er een manier om te bepalen of een profetie al dan niet van de HEER komt?

Dan zul je zeggen: “Waarom treft mij dit?” Om je talloze wandaden worden je kleren afgerukt en wordt je eer geschonden.