Gerelateerd aan Deuteronomium 1:31

Luister naar mij, volk van Jakob en al wat er van Israël nog over is-van de moederschoot af door mij gedragen, door mij gekoesterd vanaf de geboorte:

In al hun nood was ook hijzelf in nood: zij werden gered door de engel van zijn tegenwoordigheid. In zijn liefde en mededogen heeft hij hen zelf verlost, hij tilde hen op en heeft hen gedragen, alle jaren door.

"Jullie hebben gezien hoe ik ben opgetreden tegen Egypte, en hoe ik je op adelaarsvleugels gedragen heb en je hier bij mij heb gebracht.

Hij vroeg de HEER: 'Waarom doet u uw dienaar dit aan? Bent u mij zo weinig genegen, dat u mij de last van heel dit volk te dragen geeft?

en ongeveer veertig jaar lang heeft hij hen in de woestijn geduldig verdragen.

terwijl ik het toch was die Efraïm leerde lopen en hem op mijn arm nam. Maar zij beseften niet dat ík hen verzorgde.

Hij vond het in een dorre woestijn, in een niemandsland vol van gevaar. Hij omringde het met zorg en met liefde, koesterde het als zijn oogappel.

Als een herder weidt hij zijn kudde: zijn arm brengt de lammeren bijeen, hij koestert ze, en zorgzaam leidt hij de ooien.

Vanuit Elim trok het hele volk van Isra ël weer verder. Op de vijftiende dag van de tweede maand na hun vertrek uit Egypte bereikten ze de woestijn van Sin, die tussen Elim en de Sinai ligt.

Ik alleen kan de last van dit hele volk niet dragen, dat is te zwaar voor mij.

Hij leidde hen met een wolk overdag, in de nacht met een lichtend vuur.

Hij hing een wolk op als gordijn en ontstak vuur om de nacht te verlichten.

Overdag leidde u hen in een wolkkolom, 's nachts in een vuurzuil, zodat er licht was op de weg die ze moesten gaan.