Gerelateerd aan 2 Kronieken 15:15

(14:6) Asa zei tegen de Judeeërs: 'Laten we vestingsteden bouwen, omringd door muren met torens en vergrendelbare poorten. Nu behoort het land nog aan ons, want omdat wij ons heil hebben gezocht bij de HEER, heeft hij ons rust verschaft aan onze grenzen.' Zo begon men te bouwen, en de werkzaamheden werden tot een goed einde gebracht.

Ze zwoeren dat ze zich met hart en ziel zouden richten naar de HEER, de God van hun voorouders,

Pas in hun rampspoed keerden ze terug naar de HEER, de God van Israël; ze hebben hem gezocht en hij heeft zich door hen laten vinden.

Jechizkia en heel het volk verheugden zich over wat de God voor hen tot stand had gebracht, want het was al met al heel snel in zijn werk gegaan.

Hierop kunnen wij ons laten voorstaan: ons geweten kan getuigen dat we ons overal in deze wereld, en vooral bij u, hebben laten leiden door de oprechtheid en zuiverheid die God van ons verlangt, dat we niet werden geleid door de wijsheid van deze wereld, maar door Gods genade.

Maar als hij zwijgt, wie kan hem dan verstoren? Als hij zijn gelaat verbergt, wie kan hem dan aanschouwen? Over de mensen en de volken waakt hij evenzeer,

Daarna mag u, samen met de Levieten en de vreemdelingen die bij u wonen, een feestmaal houden met al het goede dat u en uw familie van hem hebben ontvangen.

Ik zweer mij te houden aan uw rechtvaardige voorschriften en ik zal mijn eed gestand doen.

Welnu, ik heb me voorgenomen het verbond met de HEER, de God van Israël, te bekrachtigen, opdat hij zijn toorn laat varen.

Volken en steden raakten met elkaar slaags omdat God hen tot ontreddering bracht door hen met allerlei rampen te treffen.

Uw richtlijnen zijn mijn eeuwig bezit, ze zijn de vreugde van mijn hart.

Ook wij verlaten ons op u, HEER: wij gaan de paden van uw recht. Wij richten ons op uw naam, naar u gaat ons verlangen uit.

Haar wegen zijn lieflijk, haar paden vredig.

Nehemia-hij was de landvoogd-, Ezra, de priester en schrijver, en de Levieten die het volk uitleg gaven, zeiden tegen iedereen: 'Deze dag is gewijd aan de HEER, uw God; rouw dus niet, en huil niet!' Het hele volk was namelijk in tranen uitgebarsten toen het de woorden van de wet hoorde.

Ik heb niet in het verborgene gesproken, ergens in een duister oord, ik heb Jakobs nageslacht niet gevraagd: ‘Zoek mij in de chaos.’ Nee, ik ben de HEER, al wat ik zeg is rechtvaardig, wat ik aankondig is waarachtig.

Ik word naar twee kanten getrokken: enerzijds verlang ik ernaar te sterven en bij Christus te zijn, want dat is het allerbeste;

Samen met het volk en de koning beloofde Jojada plechtig dat ze de HEER weer als volk zouden toebehoren.

(1-2) De HEER had Israël aan alle grenzen rust gegeven door het volledig van zijn vijanden te verlossen. Vele jaren later riep Jozua, die toen op hoge leeftijd was gekomen, heel Israël, de oudsten, stamhoofden, rechters en griffiers bijeen. Hij zei tegen hen: 'Ik heb niet lang meer te leven.

Hij ging Asa tegemoet en zei tegen hem: 'Asa en Juda en Benjamin, luister naar mij! De HEER staat aan uw kant zolang u aan zijn kant staat. Als u hem zoekt, zal hij zich door u laten vinden, maar als u zich van hem afwendt, zal hij zich van u afwenden.

Verheug u in de HEER, rechtvaardigen, en juich, zing het uit, allen die oprecht zijn van hart.