Gerelateerd aan 2 Koningen 9:17

Samuël deed wat de HEER had gezegd. Toen hij in Betlehem aankwam, kwamen de oudsten van de stad hem ongerust tegemoet en vroegen: 'Uw komst is toch geen slecht teken?'

'Spreek, mensenkind, zeg tegen je volksgenoten: "Als ik het zwaard op een land afstuur, en het volk dat daar woont heeft iemand als wachter aangesteld,

Toen zei Adonia: 'U weet dat het koningschap mij toekwam; heel Israël verwachtte dat ik koning zou worden. Maar de HEER besliste anders en het koningschap ging over op mijn broer.

Even later meldde de wachtpost die op de uitkijk stond, dat hij in de verte vanuit de bergen een grote menigte zag aankomen. Absalom had inmiddels een veilig heenkomen gezocht.

Jeruzalem, ik heb wachters op je muren gezet die nooit zullen zwijgen, dag noch nacht. Jullie die een beroep doen op de HEER, gun jezelf geen rust

Daarom verklaar ik hier op deze dag dat ik voor niemands ondergang verantwoordelijk ben;

Want al mijn wachters zijn blind, ze merken niets; ze zijn stom als waakhonden die niet kunnen blaffen: vadsig en hijgend liggen ze daar, ze willen alleen maar luieren.

David gaf zijn spullen af aan de foerier en haastte zich naar de gevechtslinie. Daar vond hij zijn broers en hij vroeg hun hoe het met ze ging.

Profetie over Duma. Vanuit de Seïr roept men naar mij: ‘Wachter, hoe lang nog duurt de nacht? Wachter, hoe lang nog duurt de nacht?’

Hierop liet de koning twee wagens inspannen en gaf hij bevel om het Aramese leger achterna te gaan en uit te zoeken wat er aan de hand was.

Als jullie een huis binnengaan, zeg dan eerst: “Vrede voor dit huis!”

Want dit heeft de Heer mij gezegd: ‘Zet een wachtpost uit, laat hem melden wat hij ziet.

Joram stuurde een tweede ruiter, en toen deze bij Jehu kwam zei hij: 'De koning laat vragen of alles in orde is.' 'Dat gaat je niets aan, 'antwoordde Jehu. 'Volg mij.'

David had plaatsgenomen in het poortgebouw. De wachtpost ging op het dak van de stadspoort op de uitkijk staan. Daar zag hij iemand komen aanrennen, alleen.