Gerelateerd aan 2 Koningen 8:13

en zei: 'Ben ik soms een hond, dat je met een stok op me af komt?' En hij vervloekte David in de naam van zijn goden.

De HEER zei tegen Elia: 'Keer terug en ga naar de woestijn van Damascus. Daar aangekomen moet je Hazaël tot koning van Aram zalven.

Opnieuw boog Mefiboset, en hij zei: 'Wie ben ik, heer, dat u zich bekommert om een dode hond als ik?'

Pas op voor die honden met hun kwalijke praktijken, pas op voor die versnijdenis van ze!

Buiten is de plaats voor de honden die zich bezighouden met toverij en ontucht, met moord en afgodendienst, voor iedereen die de leugen koestert en ernaar handelt.

(22:17) Honden staan om mij heen, een woeste bende sluit mij in, zij hebben mijn handen en voeten doorboord.

Petrus zei daarop tegen hem: ‘Misschien zal iedereen u afvallen, ik nooit!’

Wee hun die kwaad in de zin hebben en op hun bed boze plannen smeden. Al in het ochtendgloren brengen ze die ten uitvoer, dat ligt in hun macht.

Geef wat heilig is niet aan de honden en gooi je parels niet voor de zwijnen; die zouden ze maar met hun poten vertrappen, zich omkeren en jullie verscheuren.

Niets is zo onbetrouwbaar als het hart, onverbeterlijk is het, wie zal het kennen?

Elisa antwoordde: 'U kunt tegen de koning zeggen dat hij vast en zeker zal herstellen, maar mij heeft de HEER laten weten dat de koning zal sterven.'

(22:21) Bevrijd mijn ziel van het zwaard, mijn leven uit de greep van die honden.

Want al mijn wachters zijn blind, ze merken niets; ze zijn stom als waakhonden die niet kunnen blaffen: vadsig en hijgend liggen ze daar, ze willen alleen maar luieren.