Gerelateerd aan 2 Koningen 1:13

Ben je niet genoeg geslagen, verzet je je nog altijd? Heel je hoofd doet pijn, heel je hart is ziek.

'Alstublieft, 'smeekte de koning de godsman, 'bid voor mij en probeer de HEER, uw God, te vermurwen, zodat ik mijn arm weer kan bewegen.' De godsman wist de HEER mild te stemmen, zodat de koning zijn arm weer kon bewegen zoals eerst.

Hij verlost hen van onderdrukking en geweld, hun bloed is kostbaar in zijn ogen.

zei hij tegen Mozes: 'Ik smeek je, reken ons de zonde die wij in onze dwaasheid begaan hebben niet aan.

Dit alles heb ik met eigen handen gemaakt, zo is dit alles ontstaan-spreekt de HEER. Toch sla ik acht op wie verdrukt wordt, op mensen met een gebroken geest, op ieder die huivert voor mijn woorden.

Met gebogen hoofd zullen ze komen, de zonen van je onderdrukkers, en iedereen die jou verachtte zal zich aan je voeten neerwerpen. Ze noemen je ‘Stad van de HEER‘, ‘Sion van de Heilige van Israël’.

Onderwerp u dus aan God, en verzet u tegen de duivel, dan zal die van u wegvluchten.

Al leg je een dwaas in een vijzel en stamp je hem tussen de graankorrels fijn, zijn dwaasheid stamp je er niet uit.

Ik zal mensen laten komen die bij Satan horen, leugenaars die zich Joden noemen en het niet zijn; zij zullen zich eerbiedig aan uw voeten neerwerpen en erkennen dat ik u heb liefgehad.

Want hij heft zijn arm op tegen God, de Ontzagwekkende wil hij trotseren.

(102:18) als hij zich neigt tot het gebed van de ontheemden en zich van hun bidden niet afkeert.

alle mensen treft hetzelfde lot. Dat is zo triest bij alles wat de mensen doen onder de zon; en hoe triest ook dat hun hart hun leven lang vol kwaad en dwaasheid is, en dat hun leven eindigt bij de doden.

Toen zei Saul: 'Ik heb verkeerd gedaan. Kom terug, David, mijn zoon. Ik wil je niet langer kwaad doen, want jij hebt vandaag mijn leven gespaard. Ja, ik ben dwaas geweest en heb ernstige fouten gemaakt.'

Al deze hovelingen hier zullen naar mij toe komen en mij op hun knieën smeken om dit land te verlaten en mijn hele volk mee te nemen. En dat zal ik doen ook.' Hierop verliet Mozes woedend het paleis.