Gerelateerd aan 1 Thessalonicensen 3:9

Laten we God danken voor zijn onbeschrijfelijk geschenk.

Laten de rivieren in de handen klappen en samen met de bergen jubelen

Ik blijf naar u uitzien, altijd, u lof brengen, meer en meer.

Laat het veld verblijd zijn en alles wat daar groeit, laten alle bomen jubelen

Daardoor, broeders en zusters, zijn we over u gerustgesteld. In al onze nood en ellende voelen we ons gesterkt door uw geloof,

Koning David ging het heiligdom binnen, nam plaats voor de HEER en bad: 'Wie ben ik, HEER, mijn God, wat is mijn familie, dat u mij zo ver hebt gebracht?

God zij gedankt dat hij ons, die één zijn met Christus, in zijn triomftocht meevoert en dat hij overal door ons de kennis over hem verspreidt als een aangename geur.

Want wie is onze hoop en vreugde? Wie is onze erekrans wanneer we voor Jezus, onze Heer, staan bij zijn komst? Wie anders dan u?

Wij danken God altijd voor u allen: wij noemen u onophoudelijk in onze gebeden

(68:4) Maar de rechtvaardigen verblijden zich, zij juichen als God verschijnt, uitgelaten van vreugde.

Ten overstaan van hem moet u dan feestvieren, samen met uw zonen en dochters, uw slaven, uw slavinnen, de Levieten die bij u in de stad wonen, en de vreemdelingen, de weduwen en de wezen. Doe dat op de plaats die de HEER, uw God, zal kiezen om er zijn naam te laten wonen.

De volken die u zult verdrijven, vereren hun goden op heuveltoppen en hoge bergen en onder bladerrijke bomen. U moet hun gewijde plaatsen met de grond gelijk maken,

De Levieten Jesua, Kadmiël, Bani, Chasabneja, Serebja, Hodia, Sebanja en Petachja zeiden: 'Sta op, prijs de HEER, uw God, voor eeuwig en altijd: "Moge uw luisterrijke naam, die verheven is boven alle lof en roem, geprezen zijn.

David antwoordde: 'Dat deed ik voor de HEER, die mij heeft aangesteld als vorst over het volk van de HEER, over Israël, en mij zo heeft verkozen boven jouw vader en heel zijn familie; voor de HEER danste ik!

Want dat mag alleen gebeuren ten overstaan van de HEER, uw God, op de plaats die hij uitkiest. Dat geldt voor ieder van u, voor uw zonen en dochters, uw slaven, uw slavinnen, en voor de Levieten die bij u in de stad wonen. In tegenwoordigheid van de HEER, uw God, zult u genieten van de vrucht van uw arbeid.