Gerelateerd aan 1 Samuel 25:11

Maar het stadsbestuur van Sukkot zei: 'Waarom zouden wij uw leger te eten geven? Hebt u Zebach en Salmunna soms al in handen gekregen?'

Zijn naam was Nabal en zijn vrouw heette Abigaïl. Zij had een helder verstand en was mooi om te zien; hij was hard en gewetenloos. Hij was een nakomeling van Kaleb.

En dan zou u bij uzelf denken: Al die voorspoed hebben we op eigen kracht verworven!?

At ik mijn brood alleen, deelde ik het niet met wezen?

we zijn vreemdelingen maar toch bij iedereen bekend, we sterven maar toch leven we, we worden gestraft maar niet ter dood veroordeeld,

Intussen was Nabals vrouw Abigaïl door een van de knechten op de hoogte gesteld. 'David heeft uit de woestijn boden gestuurd om onze heer te groeten, 'zei hij, 'maar die is tegen hen uitgevaren.

Van Mozes weten we dat God met hem gesproken heeft, maar van deze man weten we niet waar hij vandaan komt.’

(24:14) Zoals het oude spreekwoord luidt: Slechte mensen, slechte daden. Nee, ik zal mijn hand niet tegen u opheffen.

Wees gastvrij voor elkaar, zonder te klagen.

hun ogen puilen uit het vet, van eigenwaan zwelt hun hart.

Werp je brood uit over het water, want je vindt het later weer terug.

Laten we dus, in de tijd die ons nog rest, voor iedereen het goede doen, vooral voor onze geloofsgenoten.