Gerelateerd aan 1 Samuel 21:10-15

Toen koning Jojakim, de bevelhebbers en de raadsheren zijn profetieën hoorden, wilde de koning hem ter dood laten brengen. Uria kwam dat te weten en vluchtte in paniek naar Egypte.

Vandaag of morgen val ik natuurlijk toch in handen van Saul, dacht David bij zichzelf. Ik kan me dus maar beter in veiligheid brengen in het land van de Filistijnen. Dan zal Saul het opgeven om mij door heel Israël te achtervolgen en kan ik aan hem ontkomen.

Elia werd bang en vluchtte om zijn leven te redden. Bij Berseba in Juda aangekomen liet hij zijn knecht achter

Van David, toen hij zich aan het hof van Abimelech als een krankzinnige voordeed en pas wegging toen deze hem verjoeg. (34:2) De HEER wil ik prijzen, elk uur van de dag, mijn mond is altijd vol van zijn lof.

Dit is toch die David over wie ze triomfantelijk gezongen hebben: "Saul versloeg ze bij duizenden, David bij tienduizenden!"'

De HEER vroeg aan Samuël: 'Hoe lang blijf je nog treuren om Saul, die ik als koning van Israël verworpen heb? Kom, vul je hoorn met olie en ga voor mij naar Isaï in Betlehem, want een van zijn zonen heb ik als koning uitgekozen.'

Opgetogen zongen ze: 'Saul versloeg ze bij duizenden, David bij tienduizenden.'

Voor de koorleider. Op de wijs van Een roerloze duif in de verte. Van David, een stil gebed, toen de Filistijnen hem in Gat hadden gegrepen. (56:2) Wees mij genadig, God, want ze bedreigen mij, de hele dag bestoken en bestrijden ze mij.

maar Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en bleef erover nadenken.

Uw belofte heb ik in mijn hart geborgen, zo zal ik niet tegen u zondigen.

(21:11) Nog diezelfde dag zette David zijn vlucht voor Saul voort, tot hij bij Achis kwam, de stadsvorst van Gat.

(56:4) In mijn bangste uur vertrouw ik op u.

Toen hij op het punt stond Egypte binnen te trekken, zei hij tegen zijn vrouw Sarai: ‘Luister, ik weet heel goed dat jij een mooie vrouw bent.

Toen de inwoners van die stad hem vragen stelden over zijn vrouw, zei hij dat ze zijn zuster was. Hij durfde niet te zeggen dat ze zijn vrouw was, want hij dacht: Ze zouden me hier weleens kunnen vermoorden om Rebekka, omdat ze zo mooi is.

Hij reisde met hen terug naar Nazaret en was hun voortaan gehoorzaam. Zijn moeder sloot alles wat er met hem gebeurd was in haar hart.

(34:5) Ik zocht de HEER en hij gaf antwoord, hij heeft mij van alle angst bevrijd.

Angst voor mensen is een valstrik, wie op de HEER vertrouwt, wordt beschermd.

Afpersing maakt de wijze dwaas, steekpenningen richten het hart te gronde.

Van David, toen hij zich aan het hof van Abimelech als een krankzinnige voordeed en pas wegging toen deze hem verjoeg. (34:2) De HEER wil ik prijzen, elk uur van de dag, mijn mond is altijd vol van zijn lof.

Afpersing maakt de wijze dwaas, steekpenningen richten het hart te gronde.