Gerelateerd aan 1 Koningen 20:42

De koning van Aram had de bevelhebbers van zijn strijdwagens, tweeëndertig man, het volgende opgedragen: 'Vecht niet met een willekeurige soldaat, maar alleen met de koning van Israël.'

Toen de koning voorbijkwam, riep de profeet hem toe: 'Toen ik op het slagveld was, heer, kwam er iemand op me af met een man bij zich, en hij droeg mij op die te bewaken. "Als je hem laat ontsnappen, "zei hij, "moet jij in zijn plaats je leven geven, of anders moet je een talent zilver betalen."

Benhadad zei tegen hem: 'De steden die mijn vader uw vader heeft ontnomen zal ik u teruggeven, en u kunt in Damascus een eigen markt openen zoals mijn vader in Samaria heeft gedaan.' 'We zullen dat in een verdrag vastleggen, 'zei Achab, 'en dan zal ik u laten gaan.' En hij sloot een verdrag met Benhadad en liet hem gaan.

'Waarom huilt u, mijn heer?' vroeg Hazaël, en Elisa antwoordde: 'Omdat ik weet welke ellende u de Israëlieten zult aandoen. U zult hun versterkte steden in de as leggen, hun jongemannen aan uw zwaard rijgen, hun kinderen de schedel inslaan en hun zwangere vrouwen de buik openrijten.'

Enige tijd later riep koning Benhadad van Aram zijn leger onder de wapenen. Hij trok op en belegerde Samaria.

Agag werd door Saul en zijn manschappen gespaard, samen met de beste schapen, geiten en runderen en de sterkste jonge stieren en rammen, kortom, alles wat van waarde was. Die wilden ze niet vernietigen, maar alles wat geen of weinig waarde had, maakten ze af.

Maar een soldaat spande zijn boog en nietsvermoedend trof hij de koning van Israël tussen de schubben van zijn pantser. De koning zei tegen zijn wagenmenner: 'Wend de teugel en breng me buiten het strijdgewoel; ik ben zwaargewond.'