Gerelateerd aan 1 Koningen 20:11

Juich niet over de dag van morgen, je weet niet wat hij brengen zal.

Jonatan zei tegen zijn wapendrager: 'Laten we oversteken naar de wachtpost van die onbesnedenen. Misschien is de HEER op onze hand. Hij kan immers evengoed met weinigen voor een overwinning zorgen als met velen.'

En de soldaten van de wachtpost riepen naar Jonatan en zijn wapendrager: 'Kom maar op, dan zullen we jullie wel eens leren!' 'Volg mij, 'zei Jonatan tegen zijn wapendrager, 'de HEER heeft ze aan Israël uitgeleverd!'

Toen herinnerde Petrus zich wat Jezus gezegd had: ‘Voordat er een haan gekraaid heeft, zul je mij driemaal verloochenen.’ Hij ging naar buiten en huilde bitter.

Ik heb onder de zon opnieuw gezien dat niet altijd een snelle hardloper de wedloop wint, een sterke held de oorlog, dat hij die wijs is niet altijd zijn brood heeft, en hij die inzicht heeft de rijkdom, hij die bekwaam is het respect. Zij allen zijn afhankelijk van tijd en toeval.

'Kom maar op, 'zei hij, 'dan maak ik jou tot aas voor de gieren en de hyena's.'

Schept een bijl op tegen wie ermee hakt? Verheft een zaag zich boven wie hem hanteert? Alsof de scepter heerst over wie hem vastheeft, alsof de stok optilt wie hem omhooghoudt!

Petrus zei daarop tegen hem: ‘Misschien zal iedereen u afvallen, ik nooit!’