Gerelateerd aan 1 Koningen 2:28-34

Hij verzekerde zich van de steun van Joab, de zoon van Seruja, en de priester Abjatar,

Ook Adonia was bang voor Salomo. Hij ging naar het heiligdom en greep de horens van het altaar vast.

Hij verdeelde het leger in drieën: een derde deel kwam onder bevel van Joab, een derde deel onder bevel van diens broer Abisai en een derde deel onder bevel van de Gatiet Ittai. De koning sprak tot de troepen: 'Ik zal persoonlijk met jullie ten strijde trekken.'

voor de dag dat ik wraak ga nemen, het tijdstip waarop ik hun kwaad vergeld, wanneer aan hun voorspoed een einde komt. Want de dag van hun ongeluk is nabij, hun noodlot komt onafwendbaar op hen af.”

'Integendeel, 'riep Joab, 'ik ga voorop!' Hij greep drie stokken en stootte daarmee Absalom, die nog levend in de boom hing, in de borst.

Op de vier hoeken moet het horens hebben, die er ‚‚n geheel mee vormen. Bekleed het met brons.

In Joabs plaats had Absalom Amasa als opperbevelhebber aangesteld. Deze Amasa was een zoon van de Israëliet Jitra en Abigal, de dochter van Nachas en een zuster van Joabs moeder Seruja.

Benaja, de zoon van Jojada, werd door koning Salomo belast met de opdracht Adonia ter dood te brengen.

Wanneer iemand een ander echter verraderlijk vermoordt, met voorbedachten rade, mag je hem zelfs van mijn altaar weghalen om hem ter dood te brengen.

Oude mensen, jonge mannen en vrouwen, moeders en kinderen-jullie moeten ze allemaal ombrengen, behalve de mensen die het merkteken dragen. Begin bij mijn heiligdom.' En ze begonnen bij de zeventig oudsten, die voor de tempel stonden.

Toen zei de koning: 'Doe zoals hij zegt: dood hem, maar zorg wel dat hij begraven wordt. Door hem te doden zuivert u mij en mijn koningshuis van het onschuldig bloed dat hij vergoten heeft.

Besef goed dat de tijd van het oordeel is aangebroken. Dat oordeel begint bij Gods eigen mensen. Als het bij ons begint, hoe zal het dan aflopen met hen die weigeren het evangelie van God te aanvaarden?

De koning gaf Benaja opdracht om Simi ter dood te brengen. Zo kreeg Salomo de macht stevig in handen.

Ach HEER, houd Israël, het volk dat u bevrijd hebt, niet verantwoordelijk voor deze moord, en reken het ons niet aan dat er onder uw volk een onschuldige is gedood.’ Dan zal die moord hun niet worden aangerekend.

Jullie mogen het land waarin je woont niet ontwijden. Bloed ontwijdt het land, en wanneer er bloed vergoten is, kan er alleen verzoening voor het land bewerkt worden door het bloed van degene die bloed vergoten heeft.

Wanneer iemand een ander echter verraderlijk vermoordt, met voorbedachten rade, mag je hem zelfs van mijn altaar weghalen om hem ter dood te brengen.

Een mens die bloed vergoten heeft, zal het graf in vluchten; laat niemand hem daarvan weerhouden.

En ik zal genoegdoening eisen wanneer jullie eigen bloed, waarin je levenskracht schuilt, wordt vergoten; ik eis daarvoor genoegdoening van mens en dier. Van iedereen die zijn medemens doodt, eis ik genoegdoening.

"Zo waar ik gisteren het bloed van Nabot en zijn zonen heb zien vloeien-zo spreekt de HEER -,zo waar zal ik het u op deze akker vergelden-zo spreekt de HEER." Dus pak hem op en gooi hem op de akker, zoals de HEER heeft gezegd.'

moeten de oudsten van zijn stad hem daar laten ophalen en hem aan de bloedwreker uitleveren.