Gerelateerd aan 1 Kronieken 5:20

(22:5) Op u hebben onze voorouders vertrouwd; zij hebben vertrouwd en u verloste hen,

Toen de bevelhebbers van de strijdwagens Josafat zagen, riepen ze: 'Dat is de koning van Israël!' Ze omsingelden hem en vielen hem aan. Josafat schreeuwde het uit en de HEER kwam hem te hulp door hen van hem weg te lokken.

(9:11) Wie uw naam kent, kan op u vertrouwen, u verlaat niet wie u zoeken, HEER.

(20:8) Anderen vertrouwen op paarden en wagens, wij op de naam van de HEER, onze God.

Het is voor noch na die dag ooit voorgekomen dat de HEER op die manier gehoor gaf aan de bede van een mens, maar de HEER streed dan ook voor Israël.

Het aantal gesneuvelden was enorm, want God had de strijd gevoerd. De overwinnaars bleven in het veroverde gebied wonen tot aan de tijd van de ballingschap.

Hij veroverde de gebieden van al die koningen op één veldtocht doordat de HEER, de God van Israël, voor Israël streed.

De HEER is goed, een vesting in tijden van nood, hij kent wie bij hem schuilen.

Gelukkig wie de God van Jakob tot hulp heeft, wie zijn hoop vestigt op de HEER, zijn God,

Wanneer uw volk op uw bevel ten strijde trekt tegen de vijand en zij tot u bidden in de richting van de stad die u hebt uitgekozen en van de tempel die ik voor uw naam heb gebouwd,

Gezegend wie op de HEER vertrouwt, wiens toeverlaat de HEER is.

God, straft u hen af. Wij zijn niet opgewassen tegen de grote legermacht die ons nu aanvalt. Wij weten niet wat we moeten doen, op u zijn onze ogen gevestigd.'

Zolang Mozes zijn arm opgeheven hield, was Isra ël de sterkste partij, maar liet hij zijn arm zakken, dan was Amalek de sterkste.

(14:9) Asa ging hem tegemoet en bracht zijn leger in stelling in de vallei van Sefata, bij Maresa.

Vanwege deze dreigementen baden koning Jechizkia en de profeet Jesaja, de zoon van Amos, de hemel om hulp.

Na afloop plaatste Samuël tussen Mispa en Sen een steen en noemde die Eben-Haëzer. 'Want, 'verklaarde hij, 'tot hier toe heeft de HEER ons geholpen.'

Jerobeam had een deel van zijn troepen een omtrekkende beweging laten maken tot achter de Judese linies. De hoofdmacht van zijn leger stond tegenover hen, de rest was verdekt achter hen opgesteld.

Toen de bevelhebbers van de strijdwagens Josafat zagen, riepen ze: 'Maar dat is de koning van Israël!' Ze gingen op hem af om met hem te vechten, en Josafat schreeuwde om hulp.

(84:12) Want God, de HEER, is een zon en een schild. Genade en glorie schenkt de HEER, zijn weldaden weigert hij niet aan wie onbevangen op weg gaan.

Toen stuurde Saul hen opnieuw naar Davids huis om zich er met eigen ogen van te overtuigen dat David er was en droeg hun op: 'Breng hem hier, desnoods met bed en al, zodat hij ter dood kan worden gebracht.'